මනෝ උපදේශනය සඳහා උපදේශන කාර්යභාරය

මානසික අක්‍රමිකතා සහිත වූවන්ට උපදේශනය සැපයීමේදී සැබවින් ම උපදේශකවරයා ඊට සුදුසුකම් සහිත පුද්ගලයෙක් විය යුතුය. වෘත්තීය සුදුසුකම්, අධ්‍යාපනික ප්‍රවේශයන් මගින් මෙන්ම තමාට වඩා පලපුරුදු හා අත්දැකීම් ඇති උපදේශකවරයෙකු යටතේ වැඩකොට ලබාගත් පරිචය මගින් ද සහතික විය යුතුය. එවිට වඩාත් ප්‍රශස්ථ උපදේශනයක් සිදුකල හැකිවේ. මෙම ලිපියෙන් අනාවරණය කරනු ලබන්නේ උපදේශකවරයෙකු විසින් තම සේවාලාභියෙකුට උපදේශනය සිදුකිරීමේදී උපදේශන සැසි පවත්වාගෙන යෑම සහ උපදේශනය අවසන් කිරීම සම්බන්ධව හැදෑරිය යුතු හා අනුගමනය කලයුතු ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ සිහිගැන්වීමකි.

තම සේවාලාභින්ට මනෝවිද්‍යාත්මක උපදේශනය සිදුකිරීමේදී උපදේශකවරයා විසින් පූර්ව සූදානමකින් යුතුව පහත දැක්වෙන පොදු පියවරයන් අනුගමනය කිරීම වැදගත්වනු ඇත. එසේ නමුදු ඒ ඒ උපදේශකවරයාගේ අත්දැකීම අනුව ඔහුගේ ප්‍රවේශය සහ සේවාදායකයාගේ අවශ්‍යතා අනුව නිශ්චිත ක්‍රියාවලිය වෙනස් විය හැකිය.

උපදේශකයා තමන්ව හඳුන්වා දීමෙන් සහ සේවාදායකයාට නිදහසේ කතා කිරීමට පහසු පරිසරයක් නිර්මාණය කිරීමෙන් පළමු උපදේශක සැසිය ආරම්භ කල හැක. මේ සඳහා සේවාලාභියා වඩාත් හොඳින් දැන හඳුනා ගැනීමට සේවාදායකයාගේ ජීවිතය සහ රුචිකත්වයන් පිළිබඳ පොදු ප්‍රශ්න කිහිපයක් ඇසීම වැදගත් වේ. මෙහිදී උපදේශකවරයා විසින් පහත කරුණු කෙරෙහි ද අවධානය කොමුකිරීම වඩා වැදගත්වනු ඇත.

සේවාදායකයින් සමඟ සුහදතාව ගොඩනගා ගැනීම ඕනෑම උපදේශන සැසියක අත්‍යවශ්‍ය අංගයකි. සේවාදායකයන්ට ඔවුන්ගේ සිතුවිලි සහ හැඟීම් බෙදා ගැනීමට පහසු වන ආරක්ෂිත සහ සහායක පරිසරයක් නිර්මාණය කිරීමට එය උපකාරී වේ. මේ සඳහා පහත කරුණු කෙරෙහි ද උපදේශකවරයා අවධානය යොමු කිරීම වඩාත් වැදගත්වනු ඇත.

සක්‍රීයව සවන්දීම:

ක්‍රියාකාරී සවන්දීම යනු සේවාදායකයා විසින් වාචිකව මෙන්ම වාචිකව නොව පරිදි හැඟීම් හා ඉරියව් මගින් ප්‍රකාශ කරන දේ පිළිබඳ අවදානය අවධානය යොමු කිරීමයි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඇස් සම්බන්ධතා පවත්වා ගැනීම, අවබෝධය පෙන්වීමට හිස සැලීම සහ වැඩිපුර බෙදා ගැනීමට සේවාදායකයා දිරිමත් කිරීම සඳහා විවෘත ප්‍රශ්න ඇසීමයි.

සහකම්පනය:

සහකම්පනය විදහා දැක්වීමට සේවාදායකයාගේ සපත්තු තුළ තබා ගැනීම සහ ඔවුන්ගේ හැඟීම් පිළිගැනීම ඇතුළත් වන බව මනෝවිද්‍යාඥයින්ගේ අදහස වේ. එනම් සේවාදායකායාගේ සැබෑ තත්වය උපදේශකවරයා විසින් මනාව තේරුමුගෙන ඇති බව සේවාලාභියා තේරුම් ගැනීම සහකම්පනයේ මූලික ලක්ෂණයි. මෙය සේවාදායකයාට සවන් දීමට සහ තේරුම් ගැනීමට උපකාර කරයි, එමඟින් උපදේශකවරයා සහ සේවාලාභියා අතර විශ්වාසයේ ශක්තිමත් හැඟීමක් ඇති කළ හැකිය.

විනිශ්චය නොවන ආකල්පය:

සේවාලාභියාගේ තම සිතුවිලි හෝ ක්‍රියාවන් සඳ උපදේශකවරයා විසින් හා විනිශ්චය නොකරනු ඇතැයි හැඟේ නම් සේවාලාභියා උපදේශකවරයාට වඩාත් විවෘත වීමට ඉඩ තිබේ. සේවාදායකයාගේ විශ්වාසයන් සහ සාරධර්ම කෙරෙහි පිළිගැනීම සහ ඉවසීම ප්‍රදර්ශනය කිරීමෙන් විනිශ්චය නොවන ආකල්පයක් ස්ථාපිත කළ හැකිය. මෙහිදී සේවාලාභියාගේ සාරධර්ම පටහහැනි, සංස්කෘතික හෝ ආගමික නීතීන්ට පටහැනි කවර ක්‍රියාවක් වුව උපදේශකවරයා විසින් හාස්‍යයට හෝ ගැරහීමට හෝ ලක් නොකරනු ඇත යන්න සේවාලාභියා තුල විශ්වාසයක් ගොඩනැන්විය යුතුය.

අව්‍යාජ උනන්දුව:

උපදේශකවරයා තම සේවාදායකයින් කෙරෙහි දක්වන සැබෑ උනන්දුව සැබෑ ලෙසම සේවා ලාභියාට දැනිය යුතුය. ඒ සඳහා ඔවුන්ගේ ශරීර භාෂාව, කටහඬේ ස්වරය සහ ඔවුන් අසන ප්‍රශ්න හරහා ප්‍රකාශ වන දේ කෙරෙහි උනන්දුවක් දක්වන බව උපදේශකවරයා සේවාලාභියාට ඒත්තු ගැන්විය යුතුය. එය උපදේශකවරයාගේ ඉරියව්, මුහුනේ හැඟීම්, කටහඬේ ස්වරය, ඇස් යොමුව ආදිය මගින් කල හැක. එමගින් උපදේශකවරයා ඔවුන් ගැන අවංක උනන්දුවක් දක්වන බව ඔවුන්ට හැඟීයනු ඇත. ඒ හේතුකොටගෙන සේවාදායකයින් විවෘත වීමට ඉඩ තිබේ.

ගරු කිරීම:

ගනුදෙනුකරුවන්ගේ සීමා මායිම්, පෞද්ගලිකත්වය සහ සංස්කෘතික වෙනස්කම්වලට ගරු කිරීම සහයෝගීතාව ගොඩනැගීම සඳහා ඉතා වැදගත් වේඋපදේශකවරුන් තම සේවාදායකයාගේ සංස්කෘතික පසුබිම ගැන සැලකිලිමත් විය යුතු අතර ඔවුන්ගේ විශ්වාසයන් හෝ වටිනාකම් පිළිබඳ උපකල්පන කිරීමෙන් වැළකී සිටිය යුතු

සිනහව:

සිනහව නිසි ලෙස භාවිතා කිරීම අයිස් බිඳීමට සහ සැහැල්ලු වාතාවරණයක් ඇති කිරීමට උපකාරී වේ. කෙසේ වෙතත්, උපදේශකවරුන් භාවිතා කරන සිනහව මා විහිළු මුසු හාස්‍ය ගැන සැලකිලිමත් විය යුතු අතර එය සේවාදායකයා අමනාප නොවන හෝ හානියක් නොවන බවට සහතික විය යුතුය.

සමස්තයක් වශයෙන්, සේවාලාභින් සමඟ සබඳතා ගොඩනඟා ගැනීම සඳහා විශ්වාසය, සහකම්පනය සහ ගෞරවය මත පදනම් වූ ධනාත්මක සම්බන්ධතාවයක් ඇති කර ගැනීම අවශ්‍ය වේ. ඒ සඳහා උපදේශකවරයාට කාලය සහ ශ්‍රමය අවශ්‍ය වේ, නමුත් එය ඵලදායී උපදේශනයක අත්‍යවශ්‍ය අංගයකි.

සේවාදායකයාගේ අවශ්‍යතා තක්සේරු කිරීම උපදේශන කාර්යයේ තීරණාත්මක පියවරක් වන අතර, එමඟින් සුදුසු ප්‍රතිකාර සැලැස්මක් සකස් කිරීමට සහ සේවාදායකයාට ඵලදායී සහයක් ලබා දීමට උපදේශකයාට ඉඩ සලසයි. උපදේශන කාර්යයේදී සේවාදායකයාගේ අවශ්‍යතා ඵලදායී ලෙස තක්සේරු කිරීමට පහත දැක්වෙන පියවරයන් උපදේශකවරයාට අනුගමනය කල හැක.

සේවාලාභියා සමඟ සුහදතාවයක් ගොඩනඟා ගැනීම:

සේවාලාභියා සමඟ විශ්වාසය සහ විවෘතභාවය පිළිබඳ සබඳතාවයක් උපදේශන කාර්යයේදී අත්‍යවශ්‍ය වේ. මෙමගින් සේවාදායකයාට තම ගැටළු සහ ඉලක්ක බෙදා ගැනීමට පහසුවක් දැනෙන පරිසරයක් නිර්මාණය වනු ඇත.

මූලික බඳවා ගැනීමේ (උපදේශනය සිදුකරන ආකාය පිළිබඳ දැනුවත් කරන) සැසියක් පවත්වන්න:

පළමු උපදේශන සැසිය සේවාලාභියාගේ පසුබිම, වත්මන් තත්ත්වය සහ උපදේශනය ලබා ගැනීමට හේතු වැනි වැදගත් තොරතුරු රැස් කිරීමට භාවිතා කළ යුතුය. සේවාදායකයාගේ අවශ්‍යතා හොඳින් අවබෝධ කර ගැනීමට සහ සුදුසු ප්‍රතිකාර සැලැස්මක් සකස් කිරීමට මෙම තොරතුරු උපදේශකයාට උපකාර කරයි.

තක්සේරු මෙවලම් භාවිතා කරන්න:

සේවාදායකයාගේ මානසික සෞඛ්‍යය, චිත්තවේගීය තත්ත්වය සහ ඔවුන්ගේ යහපැවැත්මට බලපාන වෙනත් සාධක පිළිබඳ වඩාත් සවිස්තරාත්මක තොරතුරු රැස් කිරීමට උපදේශකයින් බොහෝ විට තක්සේරු මෙවලම් භාවිතා කරයි. ඇගයීම් මෙවලම් සඳහා උදාහරණ ලෙස ප්‍රශ්නාවලිය, සමීක්ෂණ සහ මනෝවිද්‍යාත්මක පරීක්ෂණ ඇතුළත් වේ.

සේවාදායකයාගේ සංස්කෘතික පසුබිම සලකා බලන්න:

සේවාදායකයාගේ අවශ්‍යතා තක්සේරු කිරීමේදී ඔවුන්ගේ සංස්කෘතික පසුබිම සලකා බැලීම වැදගත් වේ, මෙය ඔවුන්ගේ සංජානනය, විශ්වාසයන් සහ අපේක්ෂාවන්ට බලපෑම් කළ හැකිය. සේවාදායකයාගේ අවශ්‍යතා වඩාත් හොඳින් සපුරාලීම සඳහා ඔවුන්ගේ ප්‍රවේශය සකස් කිරීමට මෙය උපදේශකයාට උපකාර කළ හැකිය.

ඇගයීම් ක්‍රියාවලියට සේවාදායකයා සම්බන්ධ කර ගැනීම:

සේවාලාභියා ඇගයීම් ක්‍රියාවලියට සම්බන්ධ කර ගැනීම වැදගත් වේ, මෙය ඔවුන්ට ඔවුන්ගේම ප්‍රතිකාර සඳහා වඩාත් නියැලීමට සහ වියදම් දැරීමට උපකාරී වේ. ඇගයීම් ක්‍රියාවලිය පුරාම ප්‍රතිපෝෂණ සැපයීමට සහ ඔවුන්ගේ සිතුවිලි සහ උත්සුකයන් බෙදා ගැනීමට සේවාදායකයා දිරිමත් කිරීමද වැදගත් වේ.

පොදුවේ ගත් කල සමස්තයක් වශයෙන්, සේවාදායකයාගේ අවශ්‍යතා තක්සේරු කිරීම උපදේශන කාර්යයේ තීරණාත්මක පියවරකි, එය සේවාදායකයාගේ නිශ්චිත අවශ්‍යතා සපුරාලන සහ ප්‍රතිකාර සඳහා ඔවුන්ගේ අරමුණු සඳහා සහාය වන ප්‍රතිකාර සැලැස්මක් සකස් කිරීමට උපදේශකයාට ඉඩ සලසයි. තක්සේරු කිරීම සඳහා සේවාලාභී කේන්ද්‍රීය ප්‍රවේශයක් ගැනීමෙන්, උපදේශකයින්ට තම සේවාදායකයින්ට හැකි උපරිම රැකවරණය සහ සහාය ලැබෙන බව සහතික කළ හැකිය.

ප්‍රතිකාර සැලැස්මක් සංවර්ධනය කිරීම යනු චිකිත්සකයා සහ සේවාදායකයා අතර සහයෝගී ක්‍රියාවලියක් වන අතර, සේවාදායකයාට හැකි උපරිම රැකවරණය සහ සහාය ලැබෙන බව සහතික කිරීම සඳහා නිර්මාණය කර ඇත. සේවාලාභියාගේ නිශ්චිත අවශ්‍යතා සහ ඉලක්ක සඳහා ප්‍රතිකාර සැලැස්ම සකස් කිරීමෙන්, චිකිත්සකයින්ට තම සේවාදායකයින්ට ප්‍රීතිමත් සහ සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවිතයක් කරා අර්ථවත් ප්‍රගතියක් ලබා ගැනීමට උපකාර කළ හැකිය.

සේවාලාභියාගේ අවශ්‍යතා සහ ඉලක්ක මත පදනම්ව, ඔවුන්ගේ ගැටළු විසඳීම සඳහා සැලැස්මක් සකස් කිරීමට උපදේශකයා ඔවුන් සමඟ කටයුතු කරනු ඇත. මෙයට නිශ්චිත ඉලක්ක තැබීම, අභියෝගවලට මුහුණ දීම සඳහා උපාය මාර්ග හඳුනා ගැනීම සහ උපදේශන සැසි වාර ගණන සහ කාලසීමාව තීරණය කිරීම ආදිය ප්‍රතිකාර සැලැස්මක ඇතුලත්විය යුතු අංගයන් වේ. සේවාදායකයා සඳහා ප්‍රතිකාර සැලැස්මක් ඵලදායි ලෙස සංවර්ධනය කිරීමේදී පහත කරුණු කෙරෙහි උපදේශකවරයා අවදානය යොමු කිරීම වැදගත් වේ.

සේවාදායකයාගේ ඉලක්ක හා අවශ්‍යතා හඳුනා ගැනීම:

චිකිත්සාව සඳහා සේවා ලාභියාගේ ඉලක්ක හඳුනා ගැනීමට සේවාදායකයා සමඟ කටයුතු කලයුතු වේ. බොහෝ විට ඔවුන්ගේ මානසික සෞඛ්‍යය වැඩි දියුණු කිරීම, කාංසාව හෝ මානසික අවපීඩනයේ රෝග ලක්ෂණ අඩු කිරීම, සටන් කිරීමේ උපාය මාර්ග වර්ධනය කිරීම හෝ ඔවුන්ගේ සබඳතා වැඩිදියුණු කිරීම ඇතුළත් විය හැකිය.

සේවාදායකයාගේ ශක්තීන් සහ දුර්වලතා තක්සේරු කරන්න:

සේවාලාභියාගේ ශක්තීන්, දුර්වලතා සහ වර්ධනය සඳහා වන ක්ෂේත්‍ර සලකා බලන්න. මෙය ප්‍රගතියට ඇති විය හැකි බාධක හඳුනා ගැනීමට සහ ඒවා ජය ගැනීමට උපාය මාර්ග සකස් කිරීමට උපකාරී වේ.

සුදුසු මැදිහත්වීම් හඳනාගැනීම:

සේවාලාභියාට ඔවුන්ගේ අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීමට උපකාර කිරීම සඳහා ඵලදායී විය හැකි සුදුසු මැදිහත්වීම් උපදේශකවරයා විසින් හඳුනාගතයුතු වේ. මෙයට සංජානන-චර්යා ප්‍රතිකාර, මනෝ විශ්ලේෂණ ප්‍රතිකාර, සිහිකල්පනාව මත පදනම් වූ මැදිහත්වීම් හෝ වෙනත් සාක්ෂි මත පදනම් වූ ප්‍රවේශයන් ඇතුළත් විය හැක.

සැසි වාර ගණන සහ කාලසීමාව සඳහා සැලැස්මක් සැකසීම:

සැසි කොපමණ වාරයක් සිදු වේද සහ එක් එක් සැසිය කොපමණ කාලයක් වේද යන්න තීරණය කරන්න. සේවාදායකයාගේ ගැටළු විසඳීමට සහ ඔවුන්ගේ ඉලක්ක කරා ප්‍රගතියක් ලබා ගැනීමට ප්‍රමාණවත් කාලයක් ඇති බව සහතික කිරීමට මෙය උපකාරී වේ.

ප්‍රගතිය අධීක්‍ෂණය කිරීම සඳහා සැලැස්මක් සැකසීම:

කාලයත් සමඟ සේවාලාභියාගේ ප්‍රගතිය නිරීක්ෂණය කිරීම සඳහා උපදේශකවරයා විසින් සැලැස්මක් සකස් කලයුතු වේ. මෙයට ඔවුන්ගේ රෝග ලක්ෂණ, හැසිරීම්, හෝ ප්‍රගතිය පිළිබඳ වෙනත් දර්ශක නිරීක්ෂණය කිරීම සඳහා නිතිපතා තක්සේරු කිරීම් හෝ පරීක්ෂා කිරීම් ආදිය අන්තර්ගතවිය යුතුය.

ක්‍රියාවලියට සේවාදායකයා සම්බන්ධ කර ගැනීම:

ප්‍රතිකාර සැලසුම් ක්‍රියාවලියට සේවාලාභියා සම්බන්ධ කර ගැනීම වැදගත් වේ, මෙය ඔවුන්ගේ නියැලීම සහ අභිප්‍රේරණය වැඩි කිරීමට උපකාරී වේ. ක්‍රියාවලිය පුරාම ප්‍රතිපෝෂණ ලබා දීමට සහ ඔවුන්ගේ සිතුවිලි සහ උත්සුකයන් බෙදා ගැනීමට සේවාදායකයා දිරිමත් කරමින් උපදේශකවරයා විසින් මෙහිදී කටයුතු කලයුතුය.

උපදේශනයේදී සේවාදායකයකුගේ ප්‍රගතිය ඇගයීම චිකිත්සක ක්‍රියාවලියේ වැදගත් අංගයකි. ප්‍රගතිය ඇගයීම සඳහා අඛණ්ඩ අධීක්ෂණය, සාක්ෂි පදනම් කරගත් ප්‍රවේශයන් භාවිතා කිරීම සහ ඇගයීම් ක්‍රියාවලියේදී සේවාදායකයා සම්බන්ධ කර ගන්නා සහයෝගී ප්‍රවේශයක් අවශ්‍ය වේ. නිතිපතා ප්‍රගතිය තක්සේරු කිරීමෙන් සහ අවශ්‍ය පරිදි ගැලපීම් කිරීමෙන්, උපදේශකයින් විසින් ඔවුන්ගේ සේවාලාභින් ඔවුන්ගේ අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීමට අභිප්‍රේරණය කලයුතු වේ.සේවාලාභියාගේ ඇගයීම් ක්‍රියාවලිය සිදුකිරීමේදී පහත ක්‍රියාකාරකම් වැදගත් වේ.

ඉලක්ක සකස් කිරීම:

උපදේශනය ආරම්භයේදී පැහැදිලි සහ මැනිය හැකි ඉලක්ක ස්ථාපිත කලයුතුවේ. මෙය සේවාදායකයාට සහ උපදේශකයාට ප්‍රගතිය කෙබඳු ද යන්න තේරුම් ගැනීමට සහ එම අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගෙන තිබේද නැද්ද යන්න ඇගයීමට උපකාරී වේ.

ප්‍රගතිය නිරීක්ෂණය කිරීම:

උපදේශන ක්‍රියාවලිය පුරාම සේවාදායකයාගේ ප්‍රගතිය නිතිපතා අධීක්ෂණය කලයුතුවේ. මෙයට ප්‍රමිතිගත ඇගයුම් භාවිතා කිරීම, සේවාලාභියාගේ රෝග ලක්ෂණ නිරීක්ෂණය කිරීම හෝ සේවාලාභියා ප්‍රගතියක් ලබන බව හැඟෙන ආකාරය පිළිබඳව ප්‍රතිපෝෂණ එකතු කිරීම ඇතුළත් වේ.

සාක්ෂි මත පදනම් වූ ප්‍රවේශයන් භාවිතා කිරීම:

සේවාදායකයින්ට ඔවුන්ගේ අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා ඵලදායී බව පෙන්වා දී ඇති උපදේශනය සඳහා සාක්ෂි පදනම් කරගත් ප්‍රවේශයන් භාවිතාකලයුතු වේ. සේවාදායකයාට හැකි උපරිම රැකවරණය සහ සහාය ලැබෙන බව සහතික කිරීමට මෙය උපකාරී වේ.

අවශ්‍ය පරිදි ප්‍රතිකාර සැකසීම:

ප්‍රගතියක් සිදු නොවන්නේ නම්, අවශ්‍ය පරිදි ප්‍රතිකාර සැලැස්ම සංශෝධනය කලයුතු වේ. සේවාදායකයාගේ ගැටළු විසඳීම සඳහා ප්‍රවේශය වෙනස් කිරීම හෝ නව මැදිහත්වීම් එකතු කිරීම මෙයට ඇතුළත් විය හැකිය.

ඇගයීම් ක්‍රියාවලියට සේවාලාභියා සම්බන්ධ කර ගැනීම:

උපදේශන ක්‍රියාවලිය සහ ඔවුන්ගේ ඉලක්ක කරා යන ප්‍රගතිය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපෝෂණ විමසීමෙන් ඇගයුම් ක්‍රියාවලියට සේවාදායකයා සම්බන්ධ ගතයුතු වේ. මෙය සුහදතාවය ගොඩනඟා ගැනීමට සහ චිකිත්සක ක්‍රියාවලිය තුළ සේවාදායකයාගේ නියැලීම වැඩි කිරීමට උපකාරී වේ.

සාර්ථකත්වයන් ඇගයීම:

සේවාලාභියාගේ සාර්ථකත්වයන් අගයමින් ඔහු තව තමත් දිරිමත් කිරීම මෙහි අරමුණ වේ. මෙය ඔවුන්ගේ විශ්වාසය ගොඩනඟා ගැනීමට සහ ඔවුන්ගේ ඉලක්ක කරා අඛණ්ඩව ප්‍රගතියක් ලබා ගැනීමට පෙළඹවීමට උපකාරී වේ.

සේවාදායකයා තම ඉලක්ක සපුරා ගත් පසු හෝ තමන් ප්‍රමාණවත් ප්‍රගතියක් ලබා ඇති බව හැඟෙන විට, උපදේශකයා ඔවුන් සමඟ උපදේශන සබඳතාව ධනාත්මක ආකාරයකින් අවසන් කිරීමට කටයුතු කරනු ඇත. මෙය සිදු කර ඇති ප්‍රගතිය සමාලෝචනය කිරීම සහ අවශ්‍ය නම් අඛණ්ඩ සහාය සඳහා සම්පත් සැපයීම ඇතුළත් විය හැකිය. උපදේශනය අවසන් කිරීම අභියෝගාත්මක ක්‍රියාවලියක් විය හැකි නමුත් එය චිකිත්සක ක්‍රියාවලියේ වැදගත් පියවරකි. උපදේශනය ක්‍රියාවලිය ඵලදායී ලෙස අවසන් කිරීමට පහත කරුණු කෙරෙහි උපදේශකවරයා සිය අවධානය යොමුකිරීම වැදගත් වේ.

ඉදිරිය සැලසුම් කිරීම:

උපදේශන ක්‍රියාවලියේ මුල් අවස්ථාවේදීම සේවාලාභියා සමඟ අවසන් කිරීමේ ක්‍රියාවලි උපදේශකවරයා විසින් සාකච්ඡා කරතිබීම වැදගත් වේ. මෙය උපදේශනයේ අවසාන අවසානය සඳහා ඔවුන්ව සූදානම් කිරීමට සහ ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ කනස්සල්ල අඩු කිරීමට උපකාරී වේ.

ප්‍රගතිය සමාලෝචනය කිරීම:

උපදේශනයේදී ලබාගෙන ඇති ප්‍රගතිය සමාලෝචනය කර ක්‍රියාවලියේ ආරම්භයේ දී තබා ඇති ඉලක්ක මේ වන විට ලඟාකරගෙන ඇත්දැයි සේවාලාභියා සමග උපදේශකවරයා විසින් සොයා බැලියයුතු වේ. මෙය සිදු කර ඇති ප්‍රගතිය ශක්තිමත් කිරීමට සහ සේවාදායකයාට සහ උපදේශකයාට අතර ඇති බැඳීම අවසන් කිරීමට උපකාරී වේ.

උපදේශනයේ අවසානය ගැන සාකච්ඡා කිරීම:

උපදේශනය අවසන් වීම ගැන සේවාදායකයා සමඟ විවෘත හා අවංක සාකච්ඡාවක්උපදේශකවරයා විසින් ඇතිකරගත යුතුවේ. උපදේශන සේවාව අවසන් කිරීමට හේතු, උපදේශනය අවසන් වීම පිළිබඳ සේවාදායකයාගේ හැඟීම් සහ අවසාන නිර්දේශ හෝ යොමු කිරීම් සාකච්ඡා කිරීම මෙයට ඇතුළත් විය හැකිය.

නැවත ඇගිවීම් හො හටගැනීම් වැළැක්වීමේ සැලැස්මක් සකස් කිරීම:

උපදේශනය තුළ ලබා ඇති ප්‍රගතිය පවත්වා ගැනීමට සේවාදායකයාට උපකාර කිරීම සඳහා නැවත ඇතිවීම වැළැක්වීමේ සැලැස්මක් සකස් කලයුතුවේ. මෙයට ප්‍රේරක හෝ අනතුරු ඇඟවීමේ සලකුණු හඳුනා ගැනීම සහ මෙම අභියෝග කළමනාකරණය සඳහා උපාය මාර්ග සංවර්ධනය කිරීම ඇතුළත් විය හැකිය.

උපදේශන අත්දැකීම සමාලෝචනය කිරීම:

සේවාලාභියා සමඟ උපදේශන අත්දැකීම් ආවර්ජනය කර වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා කිසියම් ප්‍රතිපෝෂණයක් හෝ නිර්දේශයක් උපදේශකවරයා විසින් සේවාලාභියාට ලබාදියයුතු වේ. අනාගතයේදී සපයනු ලබන සත්කාරයේ ගුණාත්මක භාවය වැඩිදියුණු කිරීමට මෙය උපකාරී වේ.

සම්පත් සැපයීම:

උපදේශනය අවසන් වූ පසු ප්‍රයෝජනවත් විය හැකි සම්පත් හෝ යොමු කිරීම් සේවාදායකයා උපදේශකවරයා විසින් ලබාදියයුතුවේ. මෙයට ප්‍රජා සම්පත්, උපකාරක කණ්ඩායම් හෝ වෙනත් මානසික සෞඛ්‍ය වෘත්තිකයන් ඇතුළත් විය හැක.